Thursday, May 24, 2007

Dedication

It was always one of my primary issues. Though I never seemed to make a progress in the understanding and especially practice of it. I am still the lazy one, wishing to be like the restless people who produce loads of shit and never get a sleep for a while. But I am just a dreamer.

I have been reading the biography of Nicola Tesla. It features a lot of his personal stories (among with several very weird things, like his glowing visions he couldn't explain) where he recalls how he was driven by his passions but suddenly he decided to get rid of them. After that moment he could control himself and become totally concentrated on his inventions. Things like being focused all day and sleeping for only 3 hours. He even got rid of any involvement with alcohol, coffee, tea and other drinks that he thought could harm his health. His weight remained the same for 35 years. (Maybe these last two not having to do with dedication, but I will explain later why I am writting all these)

That's wicked.

Tesla is too much for me. Maybe my computer graphics hero, John Carmack? The magic word is "focus". To reach what he has achieved, someone has to be focused on his work. And just do the right thing. And not be distracted. And that for several years. Oh, and starting in his fifteen too maybe. I was having the dream of focus since my eighteen. And the occasions weren't good enough then. Or was I not focused enough?

Maybe something that is twelve times less than these examples? Something for me???

I wanted to be dedicated in a focus. I still am somehow. I am just not times as productive as I'd like to!

It was just a dream. I still like it. But I don't work much on it lately (or since some five years or so). I never did. Was it the fact that I had to fight with my parents about this focus? Who would accept to see me in front of a computer for twelve hours or so? I think that my hero's went through similar problems though. I just wasn't as strong enough. I wasn't focused. I didn't fought for it!

My emotions made me lazy. I couldn't stand it. I couldn't stand my anxiety to achieve that something. And the fact that I had to fight with my parents about it. It was all killing. And so I stopped to take it seriously. Now, when I tend to push myself more, a defense mechanism arises which tries to release me from that focus. I just quit. For the day being..

My passions made me lazy. I talked previously about Tesla and his restricted appetite. Since years I wanted to make a diet, a true one and never stop it. I had a lot of failed attempts where actually I wanted to quit and start eating food. I wanted a good image of my body, but my passion told me that I should eat because I like food. I drink alcohol. Hopefully I am not an alcoholic because I don't really like the taste of it (Though, just right now that I talked about it, I have a great mood for drinking a beer, heh ;). But I like the after effects =). Passions. It's easier to sit in your computer and surf in the net or play games than doing something more creative. That one is hard to get started with but once you do creativity flows in. If I can't control these basic things then how will I be able to make such miracles? I remember this especially when I see myself how absorbed he is on consuming food.

What is the thing that drives my passions and do I really want to be such a hard working robot like my fellow heros? At least I will always admire them.

Now I am thinking about it, if I didn't have that obsessive I could say dream during my eighteen (Suddenly the thought popped in my head, to start becoming a great programmer and show them all. Maybe my lost self-esteem?) that I still seem to want to follow but have set some kind of defense against it's pressure, I would just know nothing about programming except the things I have to learn in university, I wouldn't even start coding my first demo, I wouldn't have the interest to do something creative and all I'd been doing would be playing games, surfing the net, maybe writting this blog and then watching movies, going out with friends, searching for a girlfriend, finding a job, making a family and finally getting my retirement fee. Some of these things have been done in a lesser or almost not existing degree just because of my focus that neither worked as well (I guess, 90% of the time I was dreaming, screaming, being unmotivated and only for a few hours I'd do stuff). At least, just because of the obsession, I have been doing even the 5% of what I'd like. Without it, I wouldn't even be here..

I do like to be such a focused person. Still. Really! To hell with not having a life. I loose something and I gain something else.

My problem is how to control my passions and.. do the thing.

Sometimes, time is being spent on feeling bad, unmoody, or having to fight with some psychological things concerning the use of the computer and how my parents see things. Things that remained from the past. That's why I recently say that I.. just.. have.. to.. do.. things. To not be distracted by the rest of the world..

..or am I just too human? (Tesla looks like an alien in my eyes)

Monday, May 21, 2007

That's a good opportunity to come back for a while..

..maybe to answer to another chain letter challenge (Not from the ones I hate. But sometimes I hate these ones too!) set by Stormrider. Greek text follows up this time! (Because the questions are in greek and I am bored to translate them :P)

Η απολυτη ευτυχία για σας είναι;

Η γαλήνη.

Tι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Ίσως το βιολογικό μου ρολόϊ. Καμιά φορά η μάνα μου. Πάντως εδώ και 5 χρόνια ξυπνάω υπερβολικά αργά (Μεταξύ τις 12:00 και 14:00). Σαν να μην θέλω να ξυπνήσω..

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Λοιπόν, συνέβει πολύ πρόσφατα και είχα χρόνια να γελάσω τόσο. Στο Sumotori Dreams, είσαι ένας άνθρωπος από κουτάκια που προσπαθείς να ρήξεις τον άλλο κάτω. Το αστείο όμως είναι αφού πέσει ένας από τους δύο κάτω και τελιώσει ένας γύρος, να μην πατήσεις space για να ξαναπαίξεις αλλά να αφήσεις το πληκτρολόγιο και να κοιτάς τα μπαρμπαδέλια που προσπαθούν να σταθεροποιηθούν. Είναι σαν χαζεμένα, σα ζαβλακομένα, σαν Peter Sellers! Το βλέπαμε με έναν φίλο μου στο Pixelshow και είχαμε λυσάξει από τα γέλια. Εγώ είχα δακρίσει, είχα κοκκινήσει, είχα αφηνιάσει!!! Τώρα δεν μου φαίνεται και τόσο αστείο, ίσως να το έχω συνηθίσει. Αν δεν μπορείτε να το τρέξετε ή βαριέστε να το δείτε, δείτε τα youtube links στο site.

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα μου είναι;

Η τελειομανία

Ποιο είναι το βασικό σας ελάττωμα ;

Η τελειομανία

Σε ποια λάθη δίνετε επιείκεια;

Ίσως σε όλα εκτός απ'τα δικά μου

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε;

Ο Nietzsche

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας ήρωες σήμερα;

Ο Sotsoft

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;

Mmm,. maybe some Eurotrip through demoparties?

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Douglas Adams

Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άνδρα;

Καλοσύνη

Ποια αρετή προτιμάτε σε μια γυναίκα ;

Προσωπικότητα

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συνθέτης;

Ronan Harris

To τραγούδι που σφυρίζετε στο ντούς;

Κανένα.

Ποιο βιβλίο σας σημάδεψε;

The Active Side of Infinity by Carlos Castaneda

Ποια ταινία σας σημάδεψε;

One flew over the Cuckoo's Nest

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ζωγράφος;

Ο Tsilis

Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;

Black, Orange, Purple.

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη σας επιτυχία;

Το ότι κατάφερα να επιβιώσω παρόλη την καταπίεση. Το ότι συνεχίζω παρόλο που διάφορες καταστάσεις επιβαρύνουν περισσότερο την ψυχική μου υγεία. Το ότι παρατηρώ το χάλι του εαυτού μου ύστερα από τόσα χρόνια αλλά το πνεύμα μέσα μου δεν θέλει να πεθάνει. Θέλω να δικαιωθώ αλλά και να μην τα καταφέρω αξίζει τον κόπο, αξίζει να συνεχίσω να περπατώ στην πορεία που επέλεξα.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας ποτο;

Beer, Red bull, Ice Tea.

Για ποιο πράγμα μετανιωσατε περισσότερο;

Όταν υπό διαφορετική κρίση και εν ελαφρά την καρδία κατηγόρησα ανθρώπους με τρόπους που απεχθάνομαι. Μερικές φορές δεν ταιριάζουν αυτά που λέω με αυτά που πιστεύω. Ευτυχώς αυτό συμβαίνει σπάνια..

Τι απεχθάνομαι περισσότερο από όλα;

Την άγνοια.

Όταν δεν γράφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Την ημέρα, όλα εκείνα τα coding projects που ονειρεύομαι να τελειώσω στον υπολογιστή μου. Όταν δεν βρίσκω όρεξη για δημιουργική απασχόληση στον υπολογιστή θα με βρείτε να τριγυρνάω στο internet ή να παίζω παιχνίδια χωρίς κανένα νόημα (ποιός είπε όμως ότι το να ασχολείσαι με κάτι "άχρηστο" είναι κακό;). Κατά το απόγευμα βγαίνω έξω και κάνω μοναχικές βόλτες τα βράδια. Ίσως να ξαναμπώ σε ένα netcafe για να διαβάσω αυτά τα blogs. Το βράδυ, ξαπλώνω διαβάζοντας Strange Egnarts και ακούγοντας μουσική στο MP3 Player μου. Αυτές είναι μάλλον οι αγαπημένες μου ασχολίες. Κοινός παρονομαστής το γεγονός ότι είμαι πάντα μόνος μου και ασχολούμαι με ένα αγαπημένο μου αντικείμενο που με ταξιδεύει μακριά από την πραγματικότητα.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σας φόβος;

Θεωρητικά έχω διώξει τους τρομερούς φόβους του θανάτου, της ρόμπας και οποιουδήποτε συμβάντος που μπορεί εκείνη τη στιγμή να καταστρέψει τα πάντα τα οποία έφτιαξα με κόπο. Ίσως ο φόβος της ρόμπας, του τι θα πει ο άλλος κόσμος να είναι ο πιο τρομερός, και απέναντι βγάζω έναν αντιδραστικό εαυτό που κάνει ακριβώς το αντίθετο, βγάζει τα πάντα στην φόρα σε blogs σαν και αυτό :)

Πάντα υπάρχει η λογική που μου λέει πως δεν είναι λογικό το να φοβάμαι για αυτά τα πράγματα αλλά δυστυχώς το συναίσθημα μου λέει ακριβώς το ανάποδο. Και ευτυχώς τείνω να τείθεμαι υπέρ της λογικής γιατί βρίσκεται πιο κοντά στην ελευθερία που αναζητώ.

Παρόλα αυτά μερικές φορές λειτουργώ σαν μανιακός σε κάποιους φόβους (κάνω backup όλη τη δουλειά μου στον υπολογιστή σε οποιοδήποτε αποθηκευτικό μέσο βρω) και από την άλλη πλευρά επαναπαύω τον εαυτό μου λέγοντας μου πως και το πιο γαμάτο demo δουλειάς δυό χρόνων να έχω σχεδόν τελειώσει και να χαθεί από HD crash, τουλάχιστον έχω την εμπειρία στο κεφάλι μου και μπορώ να το ξαναφτιάξω από την αρχή και καλύτερα. Αυτός ίσως είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου στους υπολογιστές τώρα που το σκέφτομαι, ειδικά παλιότερα που πάσχιζα να δουλέψω για να βγάλω ένα καλό demo με πάμπολες προστριβές με το χώρο γύρω μου και απογοητεύσεις. Φαντάσου να τέλειωνα κάτι καλό επιτέλους και κρακ..

Θα μπορούσα να γράψω πολλά άλλα για τον φόβο, κρίνοντας και από το μέγεθος αυτής της απάντησης. Οπότε και θα σταματήσω εδώ..

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Παλιά μου ήταν δύσκολο να πω ψέματα, ακόμα και εκεί που κρίνω πως έπρεπε. Υπάρχουν περιπτώσεις που κατά την προσωπική μου κρίση πάντα δεν θα κερδίσω τίποτα αν πω την αλήθεια, παρά μόνο θα σπάσουν τα νεύρα μου. Βλέπε γονείς = δεν χρειάζεται να ξέρουν.

Ποιο είναι το μoτο σας;

Embrace the multiverse.

Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Δεν ξέρω. Ίσως στο αχανές διάστημα. Μόνος..

Εάν συνέβαινε να συναντήσετε το Θεό τι θα θέλατε να σας πει;

42; Μα πως το σκέφτηκες αυτό;;;

Σε ποια πνευματική κατάσταση είστε αυτόν τον καιρό;

Προσπαθώ να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά. Πήρα την εξάμηνη αναβολή, η μάνα μου το πήρε στα σοβαρά και με βομβαρδίζει με "πρέπει", "πρέπει", "πρέπει", "πρέπει να μην πάνε αυτοί οι μήνες χαμένοι και εγώ θα τους δω σαν χαμένους και θα στεναχωρηθώ αν εσύ δεν κάνεις αυτό που νομίζω εγώ πως πρέπει να κάνεις", το οποίο όπως καταλαβαίνετε με έχει ρίξει ψυχολογικά με αποτέλεσμα να μην έχω κάνει και πολλά ακόμα. Από την πλευρά μου θέλω να ξεκινήσω (αύριο) με τον κώδικα για το δεύτερο παιχνίδι της Dot Red Games. Σε λιγότερο από ένα μήνα θα πρέπει να έχω μια πρόχειρη version ενός prototype gameplay για να το δείξουμε σε publishers. Και είναι κάτι που γουστάρω γιατί ο βασικός αλγόριθμος και η ιδέα είναι δικιά μου και την ονειρευόμουνα εδώ και χρόνια!. Έπειτα, θέλω να κάνω ότι μου αρέσει και με ευχαριστεί χωρίς πολλά πρέπει και θέλω :)

Μπορεί και να μην κάνω και τίποτα ουσιαστικό που να έχει να κάνει σχέση με το "μέλλον" μου (εκτός από την δουλειά που γουστάρω στην Dot Red Games φυσικά) πέρα από το να χαλαρώσω αυτό το εξάμηνο..

p.s. Και μια που το ανέφερα, ο φίλος μου AkumaX και κυρίως προγραμματιστής του πρώτου μας παιχνιδιού, ανέβασε μια playtest version του παιχνιδιού μας σε αυτό το link. Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα της δουλειάς μας αφού κάνετε register και κατεβάσετε την playtest version ενώ αν θέλετε να ψηφίσετε και για μερικές από τις πίστες (όσες προλάβετε να παίξετε γιατί έχει πάρα πολλές) μέχρι τέλη Μαίου γιατί μετά κλείνει η playtest. Εγώ επιμελήθηκα το 5% του κώδικα, ουσιαστικά όλα αυτά τα special effects που θυμίζουν demo (3d stars, box filter blur, radial blur, bilinear filtered zoom/rotations, κλπ.), ο αδερφός μου έγραψε τη μουσική και σχεδίασε πολλές από τις πίστες, έχουμε έναν αστείο γραφίστα και 4-5 άλλους φίλους μου στο project. Have fun!!!
Locations of visitors to this page