Wednesday, May 03, 2006

Demo or Die

Ανάμεικτα συναισθήματα με διακατέχουν για τον κόσμο της demoscene στον οποίο εισείλθα το 1998 (λίγο αργά στις δόξες της δηλαδή). Αλλά δεν θα το αναλύσω αυτό τώρα. Αντιθέτως θα προσπαθήσω να μεταφερθώ στο παρελθόν για να ξανανοιώσω εκείνα τα συναισθήματα της πρώτης μου επαφής με την σκηνή αυτή.

...και το θρυλικό SECOND REALITY των FUTURE CREW στα Assembly Party 9x που έκανε τους πάντες να αναφωνήσουν και έκανε τους παλιούς πλέον 386 και 486 να φτάνουν σε επιδόσεις που ούτε η microsoft ούτε καμιά άλλη εταιρία ποτέ δεν θα μας δώσει, ούτε καν σε 786!!!....

Αυτά διάβαζα σε γράμμα ενός αναγνώστη ενός παλιού τεύχους του PC Master. Και αναρρωτιόμουνα "Ποιό είναι αυτό το Σέκοντ Ριάλιτη που λέει ότι κάνει παπάδες στον προπολεμικό μου 486;". Internet δεν είχα ακόμη, έτυχε όμως να ψαχουλεύω τα περιεχόμενα ένος CD του περιοδικού Multimedia&CD-Rom (το πρώτο ελληνικό περιοδικό που περιείχε CD, με καταπληκτικά περιεχόμενα μάλιστα!) για να ανακαλύψω κάτι πράγματα που αυτοαποκαλούνταν "demos", ωστόσο δεν ήταν demo versions κάποιων παιχνιδιών ή προγραμμάτων αλλά τα πραγματικά demos που έψαχνα τόσο καιρό (δυστυχώς παίζει μικρή αλλά σχεδόν ασήμαντη σύγχηση με τους όρους). Και κατάλαβα ότι είχα αυτό που ήθελα όταν είδα το Second Reality να φιγουράρει στη λίστα! Η ειρωνία πάντως ήταν ότι γνώρισα την demoscene το 1998, από ένα CD του 1995 που περιείχε demos του 92-93! Back to the future ;P Καλύτερα πάντως γιατί αν εκείνη την εποχή κατέβαζα τα σύγχρονα demos μπορεί να είχα απογοητευτεί. Όχι δηλαδή ότι ήταν υποδεέστερα σε κώδικα, απλά εκείνη την εποχή είμουν νευριασμένος με τις απαιτήσεις και αργότερα συνάντησα ένα κατά τα άλλα καταπληκτικό demo που με έκραξε "Get a Pentium, Jerk!"!!! ;PPP

Needless to say.. έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Δεν είχα ξαναδεί κάτι αντίστοιχο με τόσο ομαλό scrolling και η μουσική ήταν Amiga style! Και αυτό στα demos του 90-92. Ειδικά γύρω στο 93-95 μπορούσα να θαυμάσω 3d objects με σκιάσεις και environment mapping που μου θύμιζαν αντίστοιχα animations δημιουργημένα σε 3d studio. Τότε δεν ήξερα και πολλά και αναρωτιόμουν! Μα πως είναι δυνατό αυτά να είναι realtime calculated στα 30-50 frames per second και το 3d studio να κάνει ώρες; (Κάποιοι μου λέγανε ότι το 3d studio κάνει raytracing και έτσι, αλλά αυτό που είχα (DOSικό v4.0) μαθαίνω ότι μάλλον polygon rendering έκανε και πάλι ;P). Εκείνες τις εποχές δεν έβλεπες κάτι τόσο εντυπωσιακό σε παιχνίδια. Εντάξει υπήρχε και το Doom αλλά τα περισσότερα παιχνίδια είχαν απλά 2d gfx με καθόλου special effects ή τρελούς αλγορίθμους, και άθλιο scrolling :P Καταλαβαίνετε τη χαρά μου όταν έβλεπα αυτά τα όμορφα πράγματα στον αρχαίο μου 486!

Τα demos λοιπόν για τα οποία μιλώ δεν έχουνε καμία σχέση με τα commercial demos παιχνιδιών ή προγραμμάτων. Απλά μια φορά ήταν ο Μήτσος, ο Μπάμπης και η Μαρία και είπανε "Βαριέμαι αφάνταστα το Double Dragon το 5. Δεν κάνουμε κάτι πιο fancy και δημιουργικό στον υπολογιστή; Ναι!" Ας θεωρήσουμε λοιπόν τώρα ότι η παρέα δεν βγήκε βόλτα και έχει αποτύχει για πολοστή φορά να φτιάξει ένα γκουμπιούτερ γκέημ για να δικαιολογήσουμε ότι η επόμενη σκέψη ήταν κάτι non interactive που θα κάνει σαματά! "Λοιπόν. Εγώ θα είμαι ο μαύρος (κώδικα), ο Μπάμπης ο σολίστας και η Μαρία θα ζωγραφίζει δρακουλάκια και γκόμενες με σπαθιά. Και θα κάνουμε μια όμορφη παρουσίαση που θα σπάει! Και έλεγα έπειτα να τη στείλουμε και στη BBS του Τάκη για να δείξουμε πόσο γ***ει το νεοσύστατο group μας! Διαφωνεί κανείς; Ωραία..". Και κάπως έτσι ξεκίνησε η περιπέτεια των φίλων μας στον άγνωστο αλλά rewarding κόσμο του demomaking. Και ας πούμε ότι τα παιδιά είχαν ξεκινήσει κάτι που δεν ήξεραν ότι το πρόγραμμα τους λέγεται demo και αργότερα ανακάλυψαν ότι υπάρχει μια κοινωνία από geeks εκεί πέρα έξω που κάνουν ότι και οι ίδιοι. Αργότερα μέσω των BBS ή mailswapping (γραμματάκι με δισκετούλα μέσα, πολύ κορίλλα!) γνωρίστηκε πολύς κόσμος και αυτοπροσδιορίστηκαν ως demoscene community.

However, για να είμαι και ακριβοδίκαιος, οι ρίζες της demoscene λέγεται πως υπάρχουν στην cracking scene. Το είχα ξεχάσει εντελώς αλλά η διήγηση βλέπετε. Τέσπα, ορισμένοι γνώρισαν την demoscene όπως στη διήγηση, χωρίς να περάσουν από την cracking σκηνή πρωτύτερα. Στέκει. Και με λιγοστά λόγια, αν θυμάστε τα παλιά πειρατικά παιχνίδια που αγοράζατε από το μαγαζάκι της γειτονιάς σας, αυτά είχαν copy protection αρχικά, το οποίο το "σπάγανε" κάποιοι καμμένοι προγραμματιστές και σε μερικά από αυτά βάζανε και ένα fancy intro με μουσικούλα και παρουσίαση της ομάδας τους. Αυτά τα intros (που στην ενλόγω περίπτωση λέγονταν και cracktros) ουσιαστικά είναι ο πρόγονος των demos. Τα οποία πάλι περάσανε αρκετές μεταλλάξεις στην πορεία ώστε από προγράμματα που κάνανε demonstration πόσο μεγάλη την έχει ο καίλας χάξορ και στέλνανε fuckings στους άλλους καμμένους coders της σκηνής υπενθυμίζοντας το αυτό, ξαφνικά γίνανε πιο αρτιστικά όπου τον κύριο λόγο δεν έπαιζε ο κώδικας αλλά τα γραφικά, η μουσική και κυρίως το overal design/presentation. Παρόλα αυτά, σήμερα ύπαρχει μεγαλύτερο deviation του τι είναι demo στην σκηνή και μπορείς να τα δεις όλα! Coderpr0n, story demos, designish, abstract, stylish stuff, even more wild stuff, μέχρι και οι παλιοί C64 και Amiga ξαναζούν βγάζοντας retro demos! (Συν κάτι ψιλό-releases Amstrad CPC, Spectrum, κονσόλες, handheld και άλλα "σκληρά" πράγματα σε μικρότερο βαθμό). Αυτό που παραμένει πάντως είναι ότι συνεχίζουν όλες αυτές οι παρουσιάσεις (demos=demonstrations) να βασίζονται σε realtime generated computer graphics, κοινώς το στοιχείο του coding είναι πανταχού παρόν. Ένα αρτιστικό video ή ένα flashάκι δεν θα περνούσε σαν demo σε ένα διαγωνισμό, αλλά για αυτά υπάρχουν και άλλες κατηγορίες διαγωνισμών στην demoscene. Άλλο τώρα αν ένα demάκι περιέχει και σε μερικά σημεία του κομμάτια video (πάνω σε textures, στο background, κλπ) για να δίχνει stylish και έτσι. Έτσι για να τα διαχωρίζουμε..

Και έτσι κάπως γνώρισα αυτά τα πράγματα για τα οποία σας μιλάω. Και επέλεξα τη "σκληρή" δουλειά του coder. Έτσι για να νοιώθω κορίλλα! Πολλές κουράσεις όμως ρε παιδί μου! Καϊλα σκέτη! (Θυμίστε μου να σας αναλύσω όλη τη φρασεολογία της ελληνικής ντέμο σκηνής κάποια μέρα ;) Τέσπα, οι coders είναι τεμπέληδες κατά παράδοση οπότε καλά μου έκατσε ;). Ώντας member τριών ή τεσσάρων demogroups (Έχουμε και λέμε, Nasty Bugs, Mindlapse (ελληνικά PC groups), Dirty Minds (ελληνικό CPC group), Anubis (ξένο C64 group)) στην ουσία αυτήν την περίοδο τα ξύνω με γκασμά και δεν κάνω τίποτα. Ευτυχώς για την τεμπελιά μου το ίδιο ισχύ και για τους περισσότερους μας :P



Τέλος πάντων και για να κλείσω αυτό το post (θα συνεχίσω την επόμενη), έχω μια σχέση με τη demoscene, εδώ και 8 χρόνια έκανα κάπου στα 20 και βάλε releases (My demos link). Ελάχιστη επαφή έχω με pixeled graphics σε Amstrad CPC και σχεδόν μηδαμινή με το γράψιμο μουσικής (πάλι σε CPC αλλά μην τα ακούσετε, είναι χάλια! ;P) ενώ έχω γράψει αρκετά άρθρα και demoparty reports (scene meetings) σε diskmags (ηλεκτρονικά περιοδικά της σκηνής). Και πρέπει να έχω επισκεφτεί τουλάχιστον δέκα demoparties στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (κυρίως Γερμανία). Ορισμένοι λένε ότι αυτό είναι όλα τα λεφτά της σκηνής. Τζερτζελές, μεθυσμένοι, geeks, weirdos, artists, όλοι μαζί γνωρίζονται, κάνουν χαβαλέ, συμμετέχουν στους διαγωνισμούς demo, graphics, music, wild, animation μέχρι και monitor headbanging compo ;). Και ναι, σε αλλάζει ένα τόσο δημιουργικό και τρελό χόμπυ αλλά ακόμα πιο φανταστικό είναι να γνωρίσει κανείς κόσμο από την community και να συμμετέχει σε αυτές τις διοργανώσεις. Στις μεγαλύτερες μαζεύονται χιλιάδες άτομα (π.χ. Assembly parties), αλλά καλές είναι οι πιο undeground φάσεις τύπου Breakpoint με καμιά 500αριά άτομα, ενώ και στην Ελλάδα είχαμε τα ταπεινά The Gardening, Digital Nexus, ReAct και τώρα Pixelshow, συνήθως στο θεατράκι του πανεπιστημίου της Πάτρας. Έχω κάνει καλές φιλίες με άτομα από την ελληνική σκηνή.

Περισσότερα σε επόμενο post..

No comments:

Locations of visitors to this page